De Route Terug naar hoofdpagina
|
6.
In tegenstelling tot wat de meeste zeilers doen die een rondje Atlantic
maken,, zakken wij af richting Trinidad en Tobago, Isla Margarita,
Venezuela om daarna koers te zetten naar de benedenwindse ABC-eilanden:
Aruba, Curacao en Bonaire. En daarmee wordt Coos’ droom werkelijkheid! In
dit Caraïbisch zeilgebied heb je te maken met het zgn. Hurricane Season:
dit betekent concreet dat je in dit gebied de maanden december t/m mei
subtropisch kunt zeilen en vele “Bounty-baaien” kunt en zult
aandoen. In de maanden juni t/m november kun je beperkt veilig zeilen,
omdat een groot gedeelte van het gebied dan frequent bezocht wordt door
verschillende orkanen (denk bijvoorbeeld maar aan Lenny, november 1999).
En je wilt het niet meemaken om in een orkaan verzeild te raken. De
uitdrukking “voorkomen is beter dan genezen” is hier absoluut van
toepassing. |
| 7. Dit betekent dat we uiterlijk medio mei in Puerto Rico willen zijn om vanaf daar met een flauwe bocht naar rechts (richting de Bermuda’s) de terugreis zullen starten richting de Azoren. De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik absoluut géén beeld heb bij de terugreis. Mijn visualisatie gaat tot aan Bonaire; daarna wordt het één groot zwart gat. Verschillende scenario’s passeren nog de revu, varierend van het hierboven beschrevene tot aan de boot laten liggen op Bonaire en met een vliegtuig naar huis komen. Het antwoord, de oplossing, zal zich vanzelf wel aandienen. |
|
Schematisch onze route vanaf de Canarische Eilanden: Eind
november
Atlantische oversteek naar St. Lucia December
St.Lucia, St. Vincent en de Grenadines Januari 2002 Grenada, St. Georges, Februari Trinidad, Isla Margarita Maart
Eilanden Los Roques en Avis April Aruba, Bonaire, Curacao Mei Puerto
Rico Juni richting
Azoren Juli Golf van
Biskaje richting Het Kanaal Augustus
Thuis |
|
5.
Ervan uitgaande dat we gewoon doorgaan, vervolgen we ons avontuur en
steken we –vermoedelijk 24 november 2001- de Atlantische Oceaan over
naar St. Lucia. Het klinkt nu als “we steken even over”. Volgens
alle boeken en tijdschriften die we (Coos) gelezen hebben en de
verhalen die we gehoord hebben, lijkt het (zo zittend in een riante
fautteuil) een fluitje van een cent. Een paar dagen knobbelige zee, je
ritme vinden, inslingeren en de passaatwind zoeken. En als je dat
allemaal –zo ongeveer gelijk- gevonden
hebt, vaar je voor het lapje, meestal windkracht 4 a 5, zo naar de
overkant in –met ons schip- ca.
3 weken. We zullen zien en ervaren...... Enfin,
dan komen we dus na zo’n 3 weken met alleen maar elkaar, veel
oceaanwater en wat vliegende vissen aan in St. Lucia (we denken dat we
meedoen met de Atlantic Rally voor Cruisers, de ARC, en dus is het
aankomsteiland St. Lucia en bijvoorbeeld niet Barbados, helaas....)
om kerst in de zon te gaan vieren. |
| 4.
Als we medio oktober op de Canarische Eilanden aankomen, besluiten
we of we verder gaan of niet. Doorvaren zou betekenen dat we de
Atlantische Oceaan oversteken en Coos’ droom gaan
verwezenlijken. Als we stoppen, tja, dan stoppen we. Vooral ik (Martine)
heb een dergelijke psychologische “escape” nodig: ik wil eerst
ervaren en beleven hoe het gaat het z’n drietjes op een boot,
hoe Tico zich aanpast, of hij het naar zijn zin heeft, gelukkig is
en zijn energie voldoende kwijt kan. Daarnaast is na enige maanden
zeilen ook duidelijk of ik
het leuk blijf vinden, of ik niet voortdurend zeeziek ben en blijf
(val ik wel lekker van af.....). En -hoe onwaarschijnlijk ook- het
kan natuurlijk ook zo zijn dat Coos genoeg heeft van het vrije
leven en zich weer in het ambitieuze carriereleven wil
storten. Overigens, alle opties zijn prima. De tijd zal ons wel
ingeven wat te doen... |
| 1.Bij het plannen
van een reis per zeilschip is er één uitgangspunt waar je altijd rekening mee moet
houden: de zeilseizoenen. Wanneer kun je waar goed en veilig zeilen en
wanneer moet je ergens vooral niet zijn. In de wintermaanden is in de
Middellandse Zee bijvoorbeeld de kans op storm groot en wordt er dan ook
bijna niet gevaren met zeiljachten. In het Caraïbisch gebied heb je te
maken met het orkaanseizoen, dat loopt van juni tot november. Dat in ons achterhoofd
houdende zijn we gaan bedenken waar we wilden zeilen. Ik (Martine) wilde
persé rustig starten (dagtochten) en ik wilde persé door het Kanaal van
Korinthie varen. Coos wilde het
allerliefst het anker uitgooien voor zijn geboorte-eiland Bonaire. Hoe
kunnen we die uiteenlopende wensen (ook geografisch) nu combineren? |
|
2.Wel,
onze oplossing is als volgt: wij starten ons zeilavontuur direct in het
midden van de Middellandse Zee! Ons zeiljacht wordt op 1 mei a.s. met een
dieplader over de weg vervoerd naar PortoRoz in Slovenië. Hiermee
“omzeilen” we ten eerste het lange stuk aaneengesloten varen via de
Golf van Biskaje naar Spanje en Portugal. Ten tweede kunnen we eerder in
het seizoen starten (mei i.p.v. juli). Ten derde zitten we meteen in het
midden van de Middellandse Zee i.p.v. aan het begin. En tenslotte hebben
we direct een aangenaam zonnig en warm klimaat. |
|
3.Schematisch
onze route in de Middellandse Zee: MEI
Slovenië en Kroatie (tot aan Dubrovnik) JUNI
Via Italië (Brindisi) oversteken naar Corfu, Levkas, Golf van
Korinthie JULI
Griekenland,
Peloponesos, Cycladen Eilanden, Kreta en vervolgens richting
Malta. AUGUSTUS
Malta, Sicilië en Sardinië SEPTEMBER
Ibiza, Mallorca, Menorca via de Spaanse Zuidkust naar Gibraltar OKTOBER
Via Gibraltar naar
Madeira en vervolgens naar de Canarische Eilanden. |