Menorca heeft ons positief verrast en misschien kwam dat wel omdat we ons er geen enkele voorstelling van hadden gemaakt.

Ook deze overtocht was er één van een voortdurend snorrende motor, oftewel geen wind of op z'n minst te weinig wind om comfortabel te kunnen zeilen. Wind en golven zijn nl. niet altijd goed op elkaar afgestemd. Ook in dit geval hadden we weinig wind maar wel een hobbelige zee (het had tenslotte de dagen ervoor behoorlijk gewaaid). In de nacht was de maan de grote afwezige: het was zo donker dat je niet kon zien waar de zee ophield en de hemel begon. We zijn nauwelijks andere schepen tegengekomen; hooguit een paar lichtjes in de verre verte. En het was een saaie nacht omdat je nét niets kon doen door een te hobbelige zee (schrijven/mailen/lezen o.i.d.). Om beurten hebben we 2 uur op niets gedaan behalve uitkijken om vervolgens 2 uur af de ogen te mogen sluiten.

Bij aankomst in Menorca was het inmiddels geheel windstil geworden en de zee was, zoals de Engelsen zo mooi kunnen zeggen, flat calm. Oftewel op z'n Nederlands: rimpelloos en als olie zo glad.

De haven van Mahon, de hoofstad van Menora, is er één in een grote en goed beschutte natuurlijke baai. Een echte Marina met steigers hebben ze hier niet voor bezoekers. Er liggen twee vierkante pontoons in het water waar je tegen betaling (uiteraard) aan kunt vastknopen (bow/stern-to). Aan de kade liggen, is ook een mogelijkheid, mits er een plaats vrij is. Een goed gevulde geldbuidel is eveneens essentieel.

In Mahon zijn we slechts 1 dag gebleven; de volgende dag vertrokken we alweer naar een cala: een inham in de rotsen waar je kunt ankeren. Cala Covas was niet groot; er pasten hooguit 5-7 boten voor anker in (met lijn naar de kant). Naast natuurschoon, 150 grotten in de rotswanden om ons heen waar in de zomermaanden in geleefd wordt, ook veel  naturistisch schoon. Bloot, bloot en nog eens bloot. Een behoorlijke overgang na Italie, waar men weliswaar in sexy badkleding paradeert, maar nog niet peinst over topless zonnen. Wij hebben ons hier vermaakt met zwemmen en barbequen.

Genieten was het ook in de volgende cala, Cala Santangria. Deze cala lag niet zo in the middle of nowhere als Cala Covas. Hier waren rondom de cala vakantiebungalows gebouwd. Architectionisch niet héél bijzonder, maar wel verzorgd én laagbouw. In deze baai hebben we een Spaans stel met 2-jarige dochter ontmoet (ook op zeilboot). Door hen zijn we mee op sightseeingtour genomen naar de prachtige stad Ciutadella. Op hartverwarmende gastvrije wijze werden wij aldaar door hen overladen met Menorcaanse lekkernijen: Menorcaans zoet brood, Menorcaanse worst, Menorcaanse oude kaas. Dit was een mooi voorbeeld van hoe belangrijk eten in de Spaanse cultuur is. We waren hier graag wat langer gebleven om "vakantie" te houden, maar een strak tijdschema (nog steeds!) dwong ons het anker weer te lichten en over te steken naar Mallorca.