Het was weer even wennen om de tocht met ons drieën voort te zetten. Taken werden herverdeeld, de ijskast gevuld en met voldoende proviandering voor dagen gingen we onze 1e kaap (Cape Malea) rondden. Bij onstuimig weer wordt deze "vinger" nog weleens vergeleken met Kaap Hoorn: harde, gekke winden en een zware zee. Wij hadden daarentegen rustig weer en hadden niet het idee dat we een bijzondere kaap passeerden. We waren op weg naar Nissos Elaphonisos; het mooiste zandstrand van heel Griekenland en daar was geen woord aan gelogen. Turquoize blauw water, wit zacht zand en een hippe beachbar. En dat was ook alles: het dichtstbijzijnde dorp lag zeker 5 km verderop. Vanwege de kleurencompositie deed het ons aan de Carieb denken; vanwege de mini-duinen kwam ook Nederland in beeld. Helaas konden we vanwege de opgestoken wind vanuit de verkeerde hoek de nacht niet in deze prachtige baai doorbrengen en moesten we uitwijken naar een beschutte baai met rustig water nét om de hoek.

Dit zeiltraject, Zuid-Peloponessos, werd gekenmerkt door harde(re) wind, tegenwind, lange tochten en minimalistische overnachtingsplaatsen. Port Kaio (oostkust van 2e vinger) gaf ons bij aankomst valwinden kracht 7 en hier wilde het ankeren ook niet goed lukken vanwege slechte ankergrond (wier en rotsen). Na ettelijke pogingen en zéker een uur later lagen we dan eindelijk zodanig dat we met een gerust hart konden slapen. Gelukkig werd het na 20.00 uur qua wind ook rustig. Port Koroni, oostkust van de 3e vinger, idem dito. Beide plaatsen hebben we alleen "bewonderd" vanaf de boot.

De laatste haven in Griekenland was Methoni, aan de westkust van de 3e vinger. Methoni is een vriendelijk, grieks-toeristisch dorpje waar we goed beschut voor anker lagen áchter een oud Venetiaans verdedigingsfort en vóór een heerlijk zandstrand. De laatste haven, want van hieruit zouden we de 353 mijl lange oversteek naar Malta maken; een koers van ca. 245 graden West. De weersvoorspellingen voor 4 dagen vooruit waren alles behalve gunstig: noordwest 5, soms 6, en een zware zee (moderate/rough volgens het jargon). En over 353 mijl doe je bij een gemiddelde snelheid van 5 knopen per uur 3 dagen en 3 nachten... Geen al te best vooruitzicht dus.

Twee zeilboten met wie we al enkele dagen opvaarden, besloten ondanks de tegenwind te vertrekken. Wij hoopten stilletjes op iets minder harde tegenwind en bleven nog een dag in Methoni. Toen we erin hadden berust dat het een fysiek zware tocht zou worden, troffen we de noodzakelijke praktische en geestelijke voorbereidingen voor vertrek. De ijskast werd weer gevuld en met proviand voor dagen vertrokken we.......

Evaluatie zeilen in Griekenland

Een dikke 8! Griekenland, althans de Ionische Eilanden, de Saronische Eilanden en de Peloponessos vonden wij een fantastisch zeilgebied. Het is uitermate geschikt voor dagtochten want er zijn volop haven(tjes) en/of beschutte ankerbaaien waar je de nacht veilig kunt doorbrengen. En dat alles -op een enkele haven na- gratis en voor niets. De entry fee en cruising tax die, zoals meerdere keren beschreven, volstrekt willekeurig geheven wordt, is met wat kunst en vliegwerk redelijk te omzeilen. Als je je ook wat laat informeren door mede-zeilers, kom je er al snel achter waar fanatieke cowboys opereren en waar niet. Als je gewoon een zeilboot huurt, heb je overigens niets met deze tax te maken (huurboten varen nl. onder Griekse vlag). Onze euforie was in elk geval groot dat het ons gelukt is geen cent illegale tax teveel te betalen.

In zo goed als elke haven kun je boodschappen doen. Natuurlijk is het aanbod in de wat grotere havenplaatsen groter en gevarieerder maar overal kun je brood en water aanschaffen. En als het echt moet, heeft een mens niet meer nodig dan dat. Aan taveerna's ontbreekt het in de havenplaatsen (en vaak ook de ankerbaaien) niet. Persoonlijk zijn wij niet zo onder de indruk van de Griekse keuken, maar de terrassen zien er over het algemeen goed verzorgd en fleurig gekleurd uit (het oog wil zéker wat!).

De Grieken zijn over het algemeen niet uitgesproken vriendelijk, maar zijn zeker ook niet onvriendelijk. Ze laten je je gang gaan en bemoeien zich nauwelijks met je. Ze willen wel graag geld verdienen, dus alertheid op afzetterij is geboden. De meest uiteenlopende prijzen durven ze bijv. te vragen voor een sixpack drinkwater (reguliere prijs 500 - 600 Drachmen, hoogste prijs gevraagd -niet gekregen!- 2400 Drachmen. Idem dito met ijs voor ijskasten en groente- en fruit op markten.

Verder is het ons het grote aantal dikke kinderen opgevallen; van die kinderen die er door hun dikheid meteen jááren ouder uitzien. Knappe Grieken (man noch vrouw) hebben we niet of nauwelijks mogen ontwaren (ik heb geen Adonis gezien...... helaas).

Over het feitelijke zeilen hebben we al eerder geschreven: het kan vriezen, het kan dooien voor wat betreft de wind. Maar een zeiler met IJsselmeer + Waddenzee-ervaring kan hier goed en veilig uit de voeten. Wat écht anders is dan in Nederland is de wijze van aanmeren. Plakken we in Nederland alles langszij tegen elkaar aan, in deze contreien is het altijd bow/stern-to. Oftewel het anker voor of achter uitbrengen en dan met de kont of de kop naar de kade. Wij zijn dat inmiddels -logisch- al zo gewend dat we er niet meer aan moeten denken dat er hordes mensen over onze boot zouden moeten lopen om op de kant te komen (11-dik in Enkhuizen?).

De Cycladeneilanden hebben wij bewust -letterlijk en figuurlijk- links laten liggen. Niet omdat het niet mooi of leuk zou zijn. Wel omdat het er in juli en augustus zeer regelmatig zeer hard waait. De Meltemi blaast al gauw met een kracht 7 en 8 tussen de eilanden door en dat is écht niet fijn.

Rond Corfu/Lefkas, maar ook boven in de Saronische Zee is het in het hoogseizoen behoorlijk druk met charterboten en flottieljes. Dit merk je vooral als je aan het einde van de dag een haven binnenloopt. Het kan dan maar zo zijn dat er geen plek meer is. Anticiperen aldus.

Qua cultuur heeft Griekenland natuurlijk ook behoorlijk wat te bieden. Het barst er van de oude opgravingen, bergen met "verantwoorde" stenen, amfitheaters en grieks-orthodoxe kerken en kloosters. Taxi's zijn over het algemeen welwillend om je er -tegen redelijk normale prijzen- heen te brengen. Je spreekt van te voren af hoe lang je denkt te willen blijven bij de bezienswaardigheid en vaak blijven ze dan gewoon op je wachten om je weer terug naar de veilige haven te brengen.

Kortom, variatie op alle fronten en zeer de moeite waard!